VASILISA DRAGUNOVA
„Zmartwiło mnie coś innego (...). Trenowałam Vasyę, odkąd miała cztery lata, i wszystko, co osiągnęliśmy, było wbrew niej, a nie dzięki niej. Później się to zmieniło: stworzyłam potwora ciężkiej pracy i ambicji... Teraz skacze i wygrywa dla USA, nie mam o to żalu, wierzę, że wciąż pamięta, czego się tutaj nauczyła” — była trenerka o Vasilisie Dragunovej.
✦ ❈ ✦ ❈ ✦
ur. 24.12.2001 r., Moskwa — — uczyła się w Sambo-70, renomowanej moskiewskiej szkole sportowej — — do Stanów Zjednoczonych przeprowadziła się z rodziną, gdy miała osiem lat, i to tam rozwinęła swoją karierę sportową — — jej ojciec, Jegor, jest chirurgiem, a matka, Wiera, byłą lekkoatletką z kilkoma złotymi medalami — —
ma starszą o pięć lat siostrę, Jelenę, która jest cenioną primabaleriną — — łyżwiarka figurowa, reprezentacja: Stany Zjednoczone — — początkowo startowała w amerykańskich zawodach juniorskich, z czasem przebiła się do krajowej czołówki, a przełomem okazały się dla niej mistrzostwa USA, które wygrała dwa razy z rzędu (2019, 2020); potem na stałe weszła do reprezentacji Stanów Zjednoczonych — — dwukrotna mistrzyni olimpijska z Mediolanu (2026 drużynowo i indywidualnie), mistrzyni świata (2025) i brązowa medalistka mistrzostw świata (2022), zwyciężczyni finału Grand Prix (2025) — — obecnie związana z The Skating Club of New York — — apartament na Upper West Side — — kontuzjowana w styczniu 2026, z diagnozą przeciążenia stawu biodrowego; w trakcie rehabilitacji, stopniowo wraca do treningów i pracuje nad formą, aby wystąpić podczas Grand Prix w sezonie 2026/27 i mistrzostw — — mól książkowy, fanka gorzkiej czekolady i kotów — — Instagram — — relacje — — ...
❦
Nie wolno się bać. Strach zabija umysł.
Strach to mała śmierć, a wielkie unicestwienie...
Przy pierwszych obrotach nie czuła jeszcze pełnej swobody. Weszła w spin ostrożnie, pilnując bioder i barków. Rotacja narastała stopniowo, nieufnie – Vasya sprawdzała, czy może przekroczyć granicę, ale kiedy przyspieszyła, coś się zmieniło. Wirowała coraz ciaśniej, coraz szybciej; w pewnym momencie płynnie uniosła wolną nogę, niemal nienaturalnie wysoko, otwierając biodro i wyginając ciało w trudnej, wymagającej pozycji. Plecy napięły się w łuk, ramiona ustawiły się precyzyjnie. Przez kilka obrotów trwała tak, wyciągnięta i idealnie napięta, balansując między bólem a kontrolą, zanim miękko zmieniła pozycję i wyszła z obrotu bez najmniejszego grymasu, jakby wcale nie czuła dotkliwego pieczenia w mięśniach.
Pierwsze miejsce to wygrana, wszystko inne jest porażką.
Skoków nie było wiele. Jeszcze nie. Tylko pojedyncze wejścia, uproszczone podejścia, krótsze wybicia, bardziej kontrolowane niż efektowne, ale ciało wiedziało i pragnęło zrobić więcej, niż mogło. Najazd nadszedł szybko, ostrze weszło pewnie, ramię się poruszyło, a Vasya wystrzeliła w górę w poczwórnym toe loopie – i wtedy to poczuła.
Rotacja nie domknęła się do końca, oś minimalnie uciekła, prawie niezauważalnie, a przy lądowaniu biodro nie przyjęło ciężaru, jak powinno. Ostrze dotknęło lodu pod złym kątem. Obiła się o taflę twardo i nieelegancko, z głuchym dźwiękiem, który przeciął ciszę wokół. Przez chwilę się nie ruszała, leżała na lodzie, z jednym kolanem pod sobą i z chaotycznym oddechem, który umykał gniewnie z jej ust. Jej ramiona drżały. Zacisnęła zęby i mocno uderzyła dłonią w taflę, krzycząc z frustracji.
Tylko nieludzka perfekcja pozwala zdobyć szczyt, liczy się wygrana, zawsze.
Podniosła się za szybko, z bolesnym szarpnięciem, jakby sama myśl o tym, że mogłaby choć jeszcze chwilę zostać na lodzie, była nie do zniesienia. Zaczesała włosy w tył, stanęła nieruchomo i wzięła głębszy oddech. W oczach miała tę zimną, niebezpieczną złość, która pojawiała się zawsze wtedy, gdy najbardziej nienawidziła własnego ciała — za jego ograniczenia, za zawahanie, za bycie nieperfekcyjnym.
❦
kilka słów ode mnie
wizerunek: Derya Pınar Ak, w karcie: Diuna, Ozzy Osbourne
Cześć, hej! Vasya pojawiła się w mojej głowie nagle i… pozwoliłam jej się tutaj rozgościć – niech dziewczyna sobie poszaleje, o! Przygarniemy wszystko, chętnie kogoś z branży łyżwiarskiej – niech się dzieje!, (podobno) łatwo się ze mną dogadać, więc oddaję Vasyę i liczę, że nie zostanie tak szybko pożarta 😂💙
Złapać mnie można mailowo: ayliri.lunah@gmail.com
[Stawię mu czoło. Niech przejdzie po mnie i przeze mnie. A kiedy przejdzie, odwrócę oko swej jaźni na jego drogę. Którędy przeszedł strach, tam nie ma nic. Jestem tylko ja. 🖤
OdpowiedzUsuńCześć i tutaj! Łatwo się z Tobą dogadać, a na dodatek tworzysz fajne postacie, więc polecam tego użytkownika 😉 I jeszcze nie wiem, jak to zrobimy, ale chcę jakiś sportowy wątek z moim Chrisem, a co! Ale, w razie czego, mam też do dyspozycji moje pozostałe dzieciaczki ^^
Baw się z Vasyą dobrze i zostań z nami na długo!]
MAXINE RILEY & IAN HUNT & CHRISTIAN RIGGS
[Cześć!
OdpowiedzUsuńHah, tak patrzyłam na imię i nazwisko, i myślę sobie: fanka Akademii Wampirów?, aż musiałam sprawdzić, czy dobrze mi świta i świtało gdzieś niedaleko. :D
Cudowna postać. ♥ Vasya jest naprawdę świetnie wykreowana, a ja będę się zachwycać łyżwiarstwem figurowym, które teraz było chyba jedyną dyscypliną na Olimpiadzie, jaką pochłaniałam z zapartym tchem.
Chętnie porwę Cię na wątek. Albo do którejś z moich dziewczyn, albo do pana, który się tworzy. Jeśli któraś z panien Cię zainteresuje, daj znać. ;-)]
Andrea Wilson, Debbie Grayson & Olivia Fitzgerald
[Witam jakże ciekawą panią, dziękując przy tym za komentarz pod moim wypocinami :D Bardzo ładna karta, zarówno pod względem stricte wizualnym, jak i treści. Kontuzja twojej postaci brzmi naprawdę paskudnie, ale przy takiej dyscyplinie sportowej, to niestety czasami nieuniknione.
OdpowiedzUsuńVasya i Alexander mają ze sobą sporo wspólnego, mimo różnych światów, w jakich żyją. Miłość do książek, kosmosu i sportu - sporo miałybyśmy rzeczywiście punktów zaczepienia. Łączy ich również ambicja i, jak sądzę, upór oraz złość na własne ciało za jego ograniczenia, choć oczywiście z różnych względów. W każdym bądź razie, mimo braku ogólnej cierpliwości mojego pana do ludzi, mogliby się naprawdę fajnie dogadać, nawet jeśli graliby sobie na nerwach.
Jeśli nie przeszkadzają Ci rzadsze odpisy, możemy zrobić burzę mózgów, by jakoś sensownie nasze państwo zgrać. Biblioteka wydaje się być najbardziej oczywistym tutaj miejscem, ale możemy też iść w przypadkowe spotkanie w parku, albo powiązać to z przelotnym zobaczeniem siebie na jakimś obiekcie sportowym. Alexandrowi najbliższy jest co prawda tenis, ale ceni bardzo zimowe dyscypliny sportowe, więc możemy założyć, że był na występie, podczas którego Vasya doznała kontuzji. A teraz mogliby się zobaczyć gdzieś indziej.
Ma to jako taki sens?]
Alexander
Cześć! Czy moja intuicja dobrze podpowiada mi, że Vasya jest imienniczką jednej z moich ulubionych łyżwiarek? ^^ Wpadam do Was, bo mam ogromny sentyment do łyżew oraz wszystkiego co z nimi związane, choć jest to bardzo wymagający sport i myślę, że świetnie oddałaś to w karcie. Kurczę, od dawna chodzi za mną łyżwiarski wątek, ale powątpiewam, że Twoja mistrzyni miałaby czas i ochotę pouczyć laika (Marco czasem wpada na lodowisko w Central Parku w czasie świąt)?
OdpowiedzUsuńWitajcie na blogu. :D Niech czas na odpisy i wena nigdy się nie kończą, a wątki nie dają spać po nocach. Co prawda odpisuję raczej powoli, jednak gdyby Ci to nie przeszkadzało, to zapraszam do mojego aktorzyny — dzieli z Vasyą obsesję na punkcie perfekcji, więc może udałoby się nam jakoś ich zgrać.
MARCUS LOCKHART
[Witaj i tutaj! Pięknie przestawiona dziewczyna, a ja nie dziwię się tym wszystkim zachwytom wyżej, tworzysz postacie z lekkością i tych Twoich tworów po prostu nie da się nie lubić 💕😊 Śliczna buzia, ale jeszcze bardziej ujmuje mnie jej samozaparcie i ta wewnętrzna siła! Nawet jej złość jest słodka, taki makutki motorek napędowy! 💨
OdpowiedzUsuńUdanej zabawy, gdyby łyżwiarka potrzebowała cukru, Emma jej coś upiecze, a gdyby była smutna, to Lilka poleca się do śmiechu! Niech Was wena pcha do przodu! ]
Emma & Lily