[KP]

„I tak płyniemy dalej, łodzie pod prąd, nieustannie spychane z powrotem w przeszłość.”

    Dorastał w Nowym Jorku, w mieszkaniu, w którym alkohol przyprószony narkotykami pierwszy siadał do stołu i ostatni kładł się spać. Pieniądze znikały przed końcem tygodnia, a obietnice rodziców nie dożywały poranka. Wcześnie nauczył się rozpoznawać nastrój po odgłosie kroków, czekać aż krzyki ucichną i chować własne potrzeby, zanim komuś zaczęły przeszkadzać. Dzieciństwo opuszczało go po cichu, przy niezapłaconych rachunkach, pustej lodówce i drzwiach zamykanych przed kolejnym słowem. Zanim zaczął kraść, przestał oczekiwać, aż ktoś się o niego zatroszczy. Potem wystarczyło tylko sięgnąć po to, czego nikt nigdy nie zamierzał mu dać. Odszedł na dobre tej nocy, gdy musiał stanąć między ojcem a matką w ferworze agresji i po raz pierwszy, a zarazem ostatni, stracił nad sobą kontrolę. Zerwał kontakt z rodziną i obiecał sobie, że odtąd nikt nie zdoła sięgnąć pod jego skórę.
    Wyrósł na człowieka chłodnego, który nie zostawia uchylonych drzwi tylko po to, aby ktoś zechciał przekroczyć próg. Nie zabiega o sympatię, nie usprawiedliwia milczenia, nie pielęgnuje znajomości z samego przyzwyczajenia. Potrafi być uprzejmy, uważny, nawet czarujący, ale jego zainteresowanie rzadko zostaje na dłużej. Dobrze czuje się w cudzym towarzystwie, dopóki nie zaczyna ono obrastać oczekiwaniami. Wtedy odsuwa się bez większego żalu. Bowiem nie pod każdą warstwą chłodu czeka zraniony chłopiec, niektóre sprawy naprawdę go nie obchodzą i nie widzi powodu, żeby nadawać obojętności łagodniejsze imię.
    Nie obnosi się jednak z ciężarem przeszłości. Bywa nonszalancki, ironiczny, rozbawiony wtedy, gdy innym zamiera śmiech. Suchy żart przychodzi mu łatwiej niż wyjaśnienie, co właściwie myśli. Rzadko podnosi głos, nie odpowiada na każdą zaczepkę i nie potrzebuje cudzej uległości, żeby czuć się pewnie. Próby kierowania jego życiem najpierw zbywa lekceważeniem. Dopiero gdy ktoś nie ustępuje, jego uprzejmość stygnie całkowicie. Niechętnie tłumaczy decyzje, jeszcze niechętniej pozwala je sobie odbierać. 
    Utrzymuje się z kradzieży biżuterii i kosztowności. Nie ma uczciwszej wersji siebie przygotowanej na potrzeby własnego sumienia. Dawna konieczność z czasem stała się fachem. Potrafi cierpliwie przygotowywać kolejne przedsięwzięcie, poświęcać uwagę drobiazgom i czekać, choć w pozostałych sprawach łatwo traci zainteresowanie. Pieniądze kupują mu wygodę, odległość i możliwość wyjazdu bez pytania kogokolwiek o zgodę. Wydaje je swobodnie, czasami zbyt szybko. Znacznie staranniej przygotowuje kradzież niż życie, które ma nastąpić po niej.
    Wraca do ryzyka także dla adrenaliny, dla chwil, w których świat zwęża się do jednego zadania, a wszystko zbędne milknie. Jest lekkomyślny w sposób, którego nie zdradzają ani głos, ani dłonie. Spokojnie zmienia plany, przyjmuje niebezpieczną propozycję i wyjeżdża, zanim konsekwencje zdążą nabrać kształtu. Zbyt wiele razy wyszedł cało, żeby uwierzyć, że szczęście może kiedyś go nie dogonić.
    Pomoc przyjmuje niechętnie, do błędów przyznaje się z trudem. Łatwiej mu coś naprawić, niż odsłonić się w przeprosinach. Bywa egoistyczny, szorstki i niesprawiedliwy, lecz zobowiązań, które kiedyś uznał za własne, nie odkłada równie łatwo jak cudzych oczekiwań. Obietnicę potrafi nosić latami, nawet kiedy wszystko inne porzuca bez pożegnania.
    Nie dba o to, gdzie zastanie go jutro, dokądkolwiek jednak odchodzi, przeszłość przekracza próg razem z nim.

Nathan "Knox" Hayes

Nowy Jork miejscem powrótow — 17 listopada 1993 rok — Porusza się Triumph Bonneville Bobber — Tatuaż szachowego skoczka z rozmazanymi inicjałami NW na bicepsie — Alkoholem tłumi emocje

PowiązaniaDodatkowe

  Kod do karty, nieco zmodyfikowany
Cytat z Wielki Batsby.
mail: och.god.why@gmail.com  
wątki: 1/2