Będąc małą
dziewczynką obiecała sobie, że nigdy nie będzie nudną dorosłą, której świat
kręci się wokół pracy i nijakich obowiązków. Wyobrażała sobie piękne życie w
odległym kraju, gdzie zostanie doceniona i pokochana, a jej obecność wnosić
będzie uśmiech i radość. Ucieczka, bo inaczej nie mogła tego nazwać ze
Szwajcarii miała być zaledwie chwilowa. Krótka wymiana studencka, która pozwoli
jej liznąć trochę tego american dream, który od wielu lat sprzedawała
jej telewizja i internet. Wyjeżdżając udowodniła samej sobie, że poradzi sobie
bez rodziców, z którymi kontaktów przecież nigdy i tak nie miała
zadowalających. Wróciła więc zaledwie na chwilę, aby móc pozałatwiać sprawy związane
z wizą. Wracając do rodzinnego domu w Genewie nie rozpakowała nawet walizek.
Przyleciała, choć niechętnie i marudząc cały czas pod nosem, załatwiła co
musiała i zanim się obejrzała rozpakowywała walizki w akademiku w Bostonie i
już wtedy wiedziała, że nigdy więcej tam nie wróci.
Dorastając
okazało się, że odrobinę się okłamała. Wyrosła na dorosłą kobietę, której życie
owszem kręci się wokół pracy, jednak tylko dlatego, że uwielbia to co robi.
Długo szukała odpowiedniej ścieżki, aż wykorzystała swoją nieustanną chęć do
rozmów z ludźmi i zamieniła ją w pracę z pasją. W świecie zawodowym Cornelia
rzadko pozwala sobie na chwilę zawahania. Wypracowała starannie rytm dnia,
każde spotkanie, telefon i termin mają w nim odpowiednie miejsce. W jej życiu
nie ma czasu na kryzysy, a choć tymi otacza się częściej niż rzadziej to zawsze
stara się być o krok do przodu. Pilnuje dokładnie tego, co ma zrobić, do kogo
musi oddzwonić i które sprawy wymaga jej natychmiastowej uwagi. Stara się nie
spieszyć i denerwować, jak najmniej, bo wtedy popełnia najwięcej błędów, a tych
próbuje unikać za wszelką cenę. Cornelia sprawia wrażenie, jakby miała wszystko
pod kontrolą i zazwyczaj tak właśnie jest. Mimo młodego wieku wypracowała sobie
pozycję w agencji, a jej nazwisko coraz częściej przewija się w rozmowach jako
jedno z tych, które warto zapamiętać. Cornelia nie osiada jednak na laurach, bo
wie, że jeszcze wiele ma do udowodnienia. Sprzeciwia się klientom, kiedy ich
wizja kampanii zaczyna wymykać się spod kontroli. Ma własne zdanie i nie ukrywa
go, aby oszczędzić sobie nieprzyjemnej rozmowy. Bywa bezpośrednia, uparta, a
chwilami również bezlitosna w ocenie cudzych pomysłów. Nie brakuje jej pewności
siebie ani manipulacji, by przekonać innych do własnych racji.
Choć
najczęściej sprawia wrażenie, jakby wszystko miała ponad kontrolą to za
drzwiami mieszkania jej starannie uporządkowany świat zmienia się diametralnie.
Ranki rzadko wyglądają tak, jak sobie to zaplanowała. Zamiast zaczynać dzień od
gorącej kawy z ulubionym syropem szuka telefonu, który najpewniej wsadziła do
lodówki, gdy rozpakowywała wieczorem zakupy. Ma wybitny talent do potykania się
o własne nogi, zaczepiania biodrem o kanty mebli i wpadania na rzeczy, które od
zawsze stały w miejscu, a na które właśnie Cornelia wpadła. Daleko jej do kobiety,
która porusza się z gracją, chyba, że nikt nie patrzy to właśnie wtedy
najpewniej chodzi tak, jak gdyby właśnie urządzała sobie spacer po wybiegu.
Ciało Cornelii nieustannie zdobią nowe siniaki, których pochodzenia nie umie
wytłumaczyć. Na ważnych przyjęciach potrafi wyglądać nienagannie, by następnego
randka znaleźć kolejne zasinienie na kolanie i zastanawiać się, skąd ono
właściwie się wzięło.
Prowadzi
głośnie kłótnie z Alfiem, kiedy wyjątkowo dramatyczny czworonożny przyjaciel strzela
kolejnego focha, wyje niemiłosiernie do telewizora, piszczy sam do siebie i z
konsekwencją odmawia Cornelii współpracy, gdy nadchodzi pora spaceru, a drama
queen nie znosi upałów, opadów deszczu i śniegu, wiosny i jesieni w zasadzie
też nie lubi, a jego ulubionym miejscem są klimatyzowane pomieszczenia.
Kocha się
rozpieszczać i jest rozpieszczona. Zarówno przez samą siebie, jak przez brata.
Nie nadąża za otwieraniem paczek, a z kurierem z Amazona jest już na ty.
Natomiast karta kredytowa coraz częściej prosi o przerwę i chwilę oddechu.
Rozpieszcza się nocnym życiem Nowego Jorku. Kocha spontaniczne wyjścia, głośną
muzykę i miejsca, w których nie musi myśleć o popełnionych przez siebie błędach.
Spędza zbyt wiele czasu w klubach pijąc kolejne drinki i wpadając w objęcia,
których rano nie będzie pamiętała. Powtarza sobie, że to wszystko po to, aby na
moment przestać być odpowiedzialną Cornelią Valmont, na którą wszyscy zawsze
liczą.
Zawodowo nie
pozwala nikomu przekroczyć swoich granic, natomiast w życiu prywatnym nie zawsze
potrafi ich bronić. Bez wahania zakończy współpracę, jeśli ta przestanie jej
odpowiadać, ale odcięcie się od osób, do których zdążyła się przyzwyczaić
przychodzi jej z trudem. Jest uparta i impulsywna. Najpierw powie, a potem nie
pomyśli i dopowie kolejne trzy grosze pogarszając sytuację. Bywa naiwna, choć dostrzega
te momenty, kiedy coś zaczyna zmierzać w złym kierunku. Czasem woli jeszcze
przez chwilę udawać, że trzyma swoje życie w garści, zanim te znów się
rozpadnie.
właść. Cornelia Vivienne Valmont ❀ Nel dla przyjaciół ❀ 26 latka ❀ Urodzona 22 maja 2000 roku w Genewie, Szwajcarii ❀ W Stanach Zjednoczonych od 2016 roku ❀ Przyleciała na wymianę studencką do San Francisco, zakochała się w wolności, którą dawały jej Stany i została na dłużej ❀Ukończyła Boston University na wydziale Public Relations ❀ Przeprowadziła się do Nowego Jorku w 2024 roku ❀ Otrzymała apartament w kamienicy mieszczącej się w West Village od brata po rozstaniu z narzeczonym ❀ Starszy brat zawsze w zasięgu jednego telefonu ❀ Senior PR Manager w Meridian Communications ❀ Właścicielka rocznego Alfiego ❀ Córka Celeste - kuratorki sztuki eurioejskiej w Musée d'art et d'histoire de Genève oraz Gasparda - członka zarządu szwajcarskiego banku prywatnego ❀ Powiązania ❀