Przez większość swojego życia Wilhelmina uważała to za wyjątkowo pretensjonalny żart losu. Dopiero później zaczęła dostrzegać w tym wszystkim pewną ironię. Mina Harker próbowała zrozumieć potwora i pomóc go pokonać, a Wilhelmina Sallow poświęciła dorosłe życie przywracaniu twarzy tym, którym śmierć zdążyła je odebrać – i pomaganiu w tropieniu monstrów, które, w przeciwieństwie do Draculi, nigdy nie były wytworem niczyjej wyobraźni.
Jej matka, Eleanor, wierzyła, że Mina ma talent. To właśnie ona jako pierwsza nauczyła ją widzieć twarze i ludzkie ciało inaczej. Pokazała, jak zmienia człowieka kilka milimetrów w nosie, jak wiele mówił układ kości policzkowych, jak drobna zmiana w powiece potrafiła sprawić, że portret przestawał być podobny do osoby, którą miał przedstawiać. Eleanor nauczyła ją rzeźbić, szkicować i malować, a Wilhelmina poszła później o kilka kroków dalej. Tam, gdzie jej matka odtwarzała ludzkie rysy, posiłkując się zdjęciami i własnymi obserwacjami, ona nauczyła się zaczynać od tego, co pozostawało po człowieku najdłużej – od kości. Eleanor nadawała martwej materii pozory życia, a Mina zaczęła przywracać twarze tym, których nazwisk czasem nie znał już nikt żywy.
Po raz pierwszy zrozumiała, co właściwie widziała w niej matka, gdy jej talent przestał być tylko szlifowaną przez lata umiejętnością i po raz pierwszy pomógł komuś odzyskać tożsamość, a wraz z nią własną historię. Doskonale pamiętała moment, w którym po piętnastu latach złapano mordercę dziewczyny, o której mówiono Kwiatuszek, bo jej ciało znaleziono w wodzie pośród kwitnących nenufarów. Kiedy dowiedziała się o zatrzymaniu, nie poczuła satysfakcji, tylko niemoc. Jak wiele było porzuconych spraw, zamkniętych pudeł, pożółkłych fotografii i nazwisk, których nikt już nie wypowiadał? Jak wiele twarzy zniknęło bez śladu tylko dlatego, że zabrakło jednej osoby, jednego tropu, jednego spojrzenia?
W domu nie zawsze były pieniądze, szczególnie gdy rodzice się rozstali, a Eleanor była zbyt dumna, żeby prosić o pomoc, ale Mina nie odczuwała tego tak dotkliwie, bo matka robiła wszystko, aby nie musiała przejmować się sprawami dorosłych. Żyły skromnie, ale były szczęśliwe – Mina doskonale pamięta smak swojego dzieciństwa: góra jajochlebków z cukrem i gorzka herbata.
Eleanor zaczęła zyskiwać sławę, gdy Mina miała czternaście lat. To wtedy przeprowadziły się do większego mieszkania, gdzie matka urządziła swoją pracownię, kupiła też nowy samochód i wszystko zaczęło się jakoś układać.
Jest miłą, skromną i ciepłą osobą, która zawsze stara się dostrzegać w ludziach coś dobrego.
Tate pojawiła się w jej życiu pięć lat temu, pisząc do niej przez Instagrama. I to była najbardziej niespodziewana i dziwna wiadomość, jaką przeczytała, ale nie dlatego, że napisała do niej zupełnie obca dziewczyna. Najdziwniejsze było to, że ta nieznajoma twierdziła, że mają tego samego ojca.
Ich relacja nie zaczęła się więc od wspólnych dziecięcych wspomnień ani rodzinnych świąt, tylko od tego, że szesnastoletnia wówczas Tate zdecydowała się do niej odezwać. Mimo to zaskakująco szybko znalazły wspólny język, a początkowa ostrożność z czasem przerodziła się w autentyczną sympatię. Teraz były po prostu przyjaciółkami i siostrami.
Po liceum ukończyła studia i kontynuowała edukację na wybranym kierunku. Tutaj możesz wpisać pełny opis jej wykształcenia.
Piegowata twarz, charakterystyczne blizny, znaki szczególne albo inne cechy wyglądu.
Wpisz tutaj dokładne miejsce pracy, zakres obowiązków, współpracujące jednostki albo inne informacje zawodowe.
Angielski, wpisz tutaj kolejne języki.
Pisanie po nocach, doomscrolling, picie kawy o absurdalnych porach, zapominanie o jedzeniu podczas pracy, poprawianie włosów, kiedy jest zdenerwowana. Tutaj możesz dopisać kolejne nawyki — po przekroczeniu wysokości pola pojawi się suwak.
Kakao z piankami, swojego kota, stare książki, horrory klasy B, pizzę z ananasem, nocne pisanie, tworzenie bohaterów, zapach papieru, deszczowe wieczory i długie rozmowy.
Protekcjonalnego tonu, szpitalnych automatów z kawą, przesadnie zdrowych przekąsek, poczucia bycia ciężarem, zatłoczonych pomieszczeń oraz ludzi, którzy próbują podejmować za nią decyzje.
Tutaj możesz wpisać dodatkowe informacje o Minie: drobiazgi, ciekawostki, umiejętności, fakty z przeszłości albo rzeczy, które nie pasują do pozostałych kategorii.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz